Jakub Dymek – kim jest i z czego zasłynął?

Jakub Dymek to jeden z tych polskich dziennikarzy, którzy potrafią funkcjonować jednocześnie w kilku formatach – od długich analitycznych tekstów prasowych, przez podcast z dziesiątkami tysięcy słuchaczy, aż po telewizję internetową. Urodzony 20 kwietnia 1988 roku we Wrocławiu, przez lata budował pozycję publicysty zaangażowanego, który nie unika trudnych tematów: tajnych więzień CIA, globalnego populizmu czy kondycji polskiej lewicy. Nominacja do Grand Press, nagroda Podcast Roku i stała współpraca z Kanałem Zero to tylko część jego zawodowego dorobku. Dla kogo szuka informacji o tej postaci – poniżej zebrano to, co najważniejsze.

Jakub Dymek – wykształcenie i początki

Jakub Dymek jest absolwentem kulturoznawstwa w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Wrocławskim. To kierunek, który od razu sugeruje szerokie zainteresowania – nie wąska specjalizacja, lecz próba ogarnięcia kultury, społeczeństwa i polityki jako całości. Studiował także Gender Studies w Instytucie Badań Literackich PAN i nauki polityczne na Uniwersytecie Północnej Karoliny w USA. Ten ostatni epizod – pobyt w Stanach Zjednoczonych – miał wyraźny wpływ na późniejszą tematykę jego tekstów: Dymek regularnie pisał o przemianach amerykańskiej polityki i lewicy, co było wówczas rzadkością w polskich redakcjach.

Prowadził seminarium „Polityka Sieci” w ramach programu Instytutu Studiów Zaawansowanych w Warszawie. Już na wczesnym etapie kariery widać było, że interesuje go nie tylko bieżące komentowanie wydarzeń, ale też głębsze pytania o mechanizmy wpływu mediów i technologii na sferę publiczną.

Kariera dziennikarska – redakcje i tytuły

Pracował jako dziennikarz dla „Krytyki Politycznej” (2013–2017), magazynu internetowego „Dwutygodnik” (2014–2017), „Dziennika Gazety Prawnej” (2016–2022) i „Newsweeka Polska” (2020–2023). To dość szeroki przekrój polskiego rynku prasowego – od lewicowego środowiska Krytyki Politycznej po opiniotwórcze tytuły mainstreamowe. Każda z tych redakcji działała w innym rytmie i dla innej grupy czytelników, co wymagało sporej elastyczności.

Publikował m.in. w magazynie „Dissent”, „Rzeczpospolitej”, „Dzienniku Gazecie Prawnej”, „Tygodniku Powszechnym”, „Dwutygodniku” i „Gazeta.pl”. Obecność w nowojorskim „Dissent” – lewicowym magazynie o długiej historii – wyróżniała Dymka na tle polskich publicystów, bo dawała mu dostęp do międzynarodowych dyskusji i rozmówców, których inni po prostu nie mieli.

Redaktor „Rocznika Idei”, publikuje w „Przeglądzie” i „Tygodniku Powszechnym”, stale współpracuje z „Kanałem Zero”. W ostatnich latach wyraźnie ciążył w stronę formatów, które dają mu więcej swobody niż klasyczna redakcja – i ta zmiana okazała się trafna.

Nominacja do Grand Press – teksty o tajnych więzieniach CIA

Jednym z przełomowych momentów w karierze Jakuba Dymka była seria tekstów poświęcona tajnym więzieniom CIA na terenie Polski. W 2015 roku otrzymał nominację do nagrody Grand Press w kategorii „Publicystyka” za tekst poświęcony tajnym więzieniom CIA w Polsce. To temat, który w Polsce przez długi czas był traktowany marginalnie albo wręcz przemilczany – i właśnie dlatego teksty Dymka zwróciły uwagę środowiska.

Za publikacje o tajnych więzieniach CIA w Polsce nominowany do nagrody dziennikarskiej Grand Press. Grand Press to jedno z najważniejszych polskich wyróżnień dziennikarskich, a sama nominacja – bez względu na wynik – oznacza, że środowisko dostrzega wagę podjętego tematu. Dla publicysty działającego wówczas głównie w mediach lewicowych było to potwierdzenie, że jego praca trafia poza własne środowisko.

Podcast „Dwie Lewe Ręce” – projekt, który zmienił jego zasięg

Od kwietnia 2023 roku Jakub Dymek współprowadzi z Marcinem Giełzakiem popularny podcast „Dwie Lewe Ręce”. To projekt, który w stosunkowo krótkim czasie stał się jednym z ważniejszych głosów lewicowej publicystyki w polskim internecie. Stanowi platformę do dogłębnej analizy bieżących wydarzeń politycznych, gospodarczych i kulturalnych, zarówno w Polsce, jak i na świecie, prezentując perspektywę lewicowo-patriotyczną.

Kanał Dymka i Giełzaka „Dwie Lewe Ręce” ma na YouTube ponad 47 tysięcy subskrypcji.

Stworzył ogólnopolską sieć klubów DLR we wszystkich miastach wojewódzkich w Polsce i za granicą. To element, który wyróżnia „Dwie Lewe Ręce” spośród innych podcastów politycznych – projekt wyszedł poza internet i zbudował realne lokalne społeczności. W 2024 roku podcast stał się głównym źródłem przychodu dla Jakuba Dymka, generując znaczące dochody.

Nagrody za podcast

Nominowany do nagrody Grand Press w 2015 roku, laureat nagrody Podcast Roku w głosowaniu publiczności w konkursie im. Janusza Majki w 2024 roku. Ta ostatnia nagroda – przyznawana przez słuchaczy – jest szczególnie wymowna, bo pokazuje, że projekt trafił do szerokiej publiczności, a nie tylko do wąskiego środowiska.

Laureat konkursu Instytutu Dyskursu i Dialogu (INDiD) „Dobry Dziennikarz” w kategorii Nowe Media za wywiad „Zbigniew Parafianowicz vs. Dwie Lewe Ręce: Czy Ukraina ma przyszłość na Zachodzie?” (wraz z Marcinem Giełzakiem). Warto odnotować, że kategoria „Nowe Media” w tego rodzaju konkursach coraz częściej trafia do podkasterów – i to właśnie oni wyznaczają dziś tempo dyskusji publicznej.

„Lewe Skrzydło” w Kanale Zero

Od września 2024 prowadzi program pt. „Lewe Skrzydło” na Kanale Zero. To stały format nawiązujący do lewicowych poglądów dziennikarza, który razem z Marcinem Giełzakiem założył podcast „Dwie Lewe Ręce”.

Wyniki oglądalności mówią same za siebie:

Najpopularniejsze nagrania to „Jakub Dymek o chaosie w Wielkiej Brytanii” (330 tysięcy wyświetleń) oraz „Trzecia Droga, Szymon Hołownia i zmiana poglądów politycznych” – 371 tysięcy. Materiały z tego cyklu notują zwykle między 100 tysięcy a 300 tysięcy odsłon.

Należą do grona tych najpopularniejszych w Kanale Zero. Dla formatu jawnie lewicowego w środowisku, które nie jest jednorodne politycznie, to wynik zaskakująco dobry. Komentuje m.in. działalność marszałka Sejmu Szymona Hołowni oraz jego partii, wcześniej podejmował tematy zamieszek w Wielkiej Brytanii oraz polskiego systemu emerytalnego.

Program „Warzecha & Dymek” – rozmowa ponad podziałami

Ciekawym epizodem w karierze Jakuba Dymka jest współpraca z Łukaszem Warzechą – publicystą o wyraźnie odmiennych poglądach politycznych. Od października 2023 jest w miejsce Antoniego Dudka stałym rozmówcą Łukasza Warzechy na jego kanale w serwisie YouTube w ramach cyklicznego programu politycznego „Warzecha & Dymek”. Format zakłada zderzenie dwóch perspektyw – lewicowej i prawicowej – co w polskim pejzażu medialnym, gdzie dominuje plemienne myślenie, jest dość rzadkim zjawiskiem.

Jakub Dymek nagrywa materiały razem z Łukaszem Warzechą na kanale dziennikarza „Do Rzeczy”. To pokazuje, że Dymek nie zamknął się wyłącznie we własnym środowisku – i że potrafi prowadzić merytoryczną rozmowę z kimś, z kim się nie zgadza.

Fundacja Centrum Demokracji Społecznej

W lutym 2024 zarejestrował z Marcinem Giełzakiem fundację pod nazwą Centrum Demokracji Społecznej z siedzibą w Łodzi, w której pełni funkcję wiceprezesa. Do celów fundacji należy wypracowywanie „optymalnych i zgodnych z zasadami sprawiedliwości społecznej rozwiązań w sprawach publicznych” i rozwój „socjaldemokratycznego nurtu refleksji politycznej”. Fundacja to kolejny krok w stronę instytucjonalizacji projektu, który zaczął się od podcastu – od słuchania do realnego wpływu na debatę.

Książka „Nowi Barbarzyńcy”

Autor książki „Nowi Barbarzyńcy”, wydanej przez Arbitror w 2018 roku. To pozycja, która próbuje wyjaśnić jedno z kluczowych pytań ostatniej dekady: jak możliwy był globalny tryumf populistycznej prawicy? „Nowi barbarzyńcy” to książka, która próbuje odpowiedzieć na to pytanie poza kanonem zużytych diagnoz: „ciemnego ludu”, „buntu mas” i „odklejonych elit”.

Zakres tematyczny jest szeroki: książka pokazuje, jak rozchwiany kryzysem świat stworzył warunki do wielkiego przewrotu, jak polscy „dziennikarze niepokorni” odnaleźli swoją niszę i stworzyli medialną machinę, która umożliwiła zwycięstwo PiS-u, jak Sarah Palin zbudowała grunt pod wyborczą wygraną Trumpa, jak dawni rosyjscy hipisi i antykomuniści stali się awangardą imperialnej ideologii, która podbiła nie tylko Rosję, ale i serca wielu ludzi w Europie i Ameryce. Trzy kraje, trzy różne drogi do podobnego efektu politycznego – to ambitna konstrukcja analityczna jak na blisko 320 stron.

Jakub Dymek – rozmówcy i środowisko intelektualne

Jedną z mocnych stron Dymka jako publicysty i podkastera jest dostęp do rozmówców z różnych środowisk i krajów. W ramach „Dwóch Lewych Rąk” rozmawiał m.in. z ekonomistami Guyem Standingiem, Nickiem Srnickiem, Elżbietą Mączyńską i Pawłem Kaczmarczykiem, z socjologami Barbarą Pasamonik i Przemysławem Sadurą, z historykami Samuelem Moynem, Marlène Laruelle i Stephenem Wertheimem, z politologami Ryszardem Szarfenbergiem i Vanem Jacksonem, a także z publicystami Spencerem Ackermanem, Mattem Taibbim, Davidem Dayenem i Nicholasem Kristofem. To lista, której nie powstydziłby się niejeden duży zachodnieuropejski podcast.

Publikuje w „Przeglądzie” i na platformie Substack, analizując politykę, kulturę i technologie cyfrowe. Substack – platforma dla niezależnych twórców piszących do płacących subskrybentów – to kolejny sygnał, że Dymek stawia na bezpośredni kontakt z czytelnikiem, bez pośrednictwa redakcji.

Wrocław – miasto, z którego pochodzi

Jakub Marcin Dymek urodził się 20 kwietnia 1988 we Wrocławiu i pochodzi z tego miasta. Pochodzi z Wrocławia, jeździ na rowerze. Ten ostatni szczegół – rower – pojawia się w kilku miejscach jako element jego autoprezentacji: na Instagramie opisuje siebie jako „dziennikarza, publicystę i cyklistę amatora”. Wrocław jako miasto akademickie i kulturalne wyraźnie ukształtował jego zainteresowania – studia na Uniwersytecie Wrocławskim, środowisko humanistyczne, a potem wyjście w świat.

Dziś Dymek funkcjonuje przede wszystkim w ogólnopolskiej przestrzeni medialnej, ale wrocławskie korzenie pozostają stałym punktem odniesienia w jego biografii zawodowej.